PrintE-mail

Interview to J. Wenneker (in Dutch)

Parochiescakel voor Oudorp-St.Pancras Parochie - J. Wenneker

In gesprek met Yiorgo Moutsiaras

Yiorgo Moutsiaras is sinds januari 2009 de opvolger van Riet Woldhuis-Tamis als de nieuwe dirigent van het Laurentiuskoor. Geboren in Griekenland, opgegroeid in de stad Volos. Hij ging daar naar school en kreeg tevens zijn eerste muzieklessen. Piano spelen was zijn passie en de opleiding duurde 12 jaar, afgesloten met een diploma. Vanzelfsprekend hoorde daarbij de muziektheorie van verschillende stijlen. Nog vier jaar, totdat hij in 1997 in militaire dienst moest, studeerde hij klassieke zang en fagot. In juni 1999 kwam hij naar Nederland om het toelatingsexamen orkestdirectie te doen en in september ging hij in Nederland wonen.

Maar wat was zijn relatie met koren? Als kind van 9 zong hij als alt in een kinderkoor. Jaren later ging hij als tenor zingen in hetzelfde koor voor volwassenen. Zijn zangdocente, die ook koordirigente was, herkende toevallig een dirigent-talent in hem en probeerde hem te helpen. Zij vroeg Yiorgo een repetitie van haar koor een keer over te nemen. Dat deed hij en na deze repetitie moest de docente erkennen dat Yiorgo het beter deed dan zijzelf. Hij heeft dit koor van bankmedewerkers het nieuwe seizoen overgenomen en het drie jaar als dirigent geleid. Toen de dirigent van het ''Volos-koor'' waarvan hij lid was, met pensioen ging, nam hij dat ook over. "Tegelijkertijd ben ik begonnen met het koor van mijn muziekschool. Ik had toen drie koren tegelijk. Ik was 17 jaar oud. In het begin was het best wel een beetje moeilijk. De meeste koorleden waren ouderen, want die blijven het langst, maar al gauw bleek dat zij mij snel accepteerden. We hebben veel succesvolle concerten in Griekenland gegeven!"

Twintig maanden zat hij bij de Griekse luchtmacht. Het was ook de tijd om over zijn toekomst na te denken en hij besloot dirigent te worden, hoewel hij zich nog steeds afvroeg of hij daarvoor wel geschikt was. Hij bezocht enkele professionele dirigenten, dirigeerde voor hen om antwoord te krijgen of het de moeite waard was om in het buitenland te gaan studeren. Alle antwoorden waren positief. ''In Griekenland bestond toen geen opleiding voor orkestdirectie. Ik moest weg!'' Om verschillende reden vielen Engeland, Amerika, Duitsland, Oostenrijk, Italië en Frankrijk af.

Door toedoen van een vriend die in Utrecht studeerde en die de voordelen van een studie in Nederland opsomde, besloot Yiorgo naar Nederland te gaan en werd op het conservatorium van Rotterdam aangenomen, waar hij zijn studie in 2003 heeft afgerond. Daarna volgden nog twee jaren studie in Maastricht bij Jan Stulen. Daar ontmoette hij een Belgische docent, bij wie hij in Leuven de masterstudie heeft gedaan. Al in 2003 had hij het ''Orkest van Utrecht'', een kamerorkest van ca. 35 musici overgenomen en heeft dat nog steeds. Sinds 2005 woont Yiorgo in Delft.]]>

Hoe kwam hij aan het Laurentiuskoor? Yiorgo: "Ik was gestopt met mijn tweede orkest, het Filharmonisch Orkest 's-Hertogenbosch en zocht een ander orkest of koor, want dat laatste wilde ik graag. Je staat dan dichter bij de mensen. Het is leuk om met stemmen te werken en zingen is alles." Via de koorwebsite kon hij fragmenten beluisteren en begreep meteen dat het om een heel goed koor ging. "Werken met een goed koor, ook al is de afstand wat groot, is de moeite waard. Ik vond het repertoire interessant; ook bijzonder het feit dat klassieke muziek tijdens de mis wordt gezongen -zoals vroeger- en dat een katholieke kerk in Noord-Nederland zo functioneert! Ik heb dan ook gesolliciteerd. Mevrouw Woldhuis-Tamis heeft echt een goed koor achtergelaten! Wat het koor nu is, is haar werk. Dat het nu anders gaat is vanzelfsprekend. Elke musicus heeft zijn eigen ideeën over interpretatie. Daarom blijft men ook oude muziek steeds weer uitvoeren.

Met zijn familie is Yiorgo opgegroeid in de Grieks Orthodoxe Kerk. Hoe staat hij daar nu tegenover? "Ik heb er geen probleem of moeite mee. Als persoon vind ik dat de kerken grenzen, regels en wetten maken die de mensen scheiden van elkaar. Muziek laat de muren vallen. Met name religieuze muziek brengt de mens makkelijker dichterbij God. Ik vond de muziek van de westerse kerktraditie altijd al mooi! Ik wil ook andere kerken bezoeken. Ik heb daar geen probleem mee, als zij met mij geen probleem hebben.

Onlangs heeft het koor op de korendag van Monnickendam gezongen. Dat ging heel goed, wat ook aan de reactie van het publiek te merken was. Ooit hoopt Yiorgo mee te doen aan een wedstrijd ''als er voldoende tijd is om te repeteren en het koor het vereiste niveau heeft bereikt''. In september hoopt het koor een kinderkoor op te richten met het doel dat zij later kunnen deelnemen aan het koor van de volwassenen. Yiorgo: "Ik vind het echt leuk om met kinderen te werken, want zij zijn puur, open, je kunt nieuwe dingen uitproberen." Hij wil het repertoire interessant genoeg maken, want hij weet dat de kinderen van nu heel andere interesses hebben dan vroeger. Met het Laurentiuskoor bereidt hij een mis van Bruckner voor en denkt erover om meer missen van grote componisten in te studeren. Graag wil hij met de steun van de pianiste Joke van Zelm het repertoire van de verschillende muziekperiodes uitbreiden. Hij droomt er zelfs van om later een instrumentaal ensemble op te richten dat de zang kan begeleiden. "We hebben er nog genoeg tijd en muziek voor," denkt hij.

Met het ontvouwen van deze ambitieuze plannen komt er een einde aan ons aangename gesprek. Het is de hoogste tijd om Yiorgo naar de kerk te brengen waar hij voor de repetitie verwacht wordt.

 

BACK to Interviews