PrintE-mail

Interview to G. Ydreou (in Greek)

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ - Γ. Υδραίου


Βολιώτης διαπρέπει στο εξωτερικό

Στα 35 του χρόνια είναι μαέστρος της ορχήστρας της Χάγης και της Ουτρέχτης

Μια λαμπρή μουσική πορεία διαγράφει στην Ευρώπη ο Βολιώτης Γιώργος Μουτσιάρας, ο οποίος διευθύνει την ορχήστρα εγχόρδων της Χάγης και την ορχήστρα της Ουτρέχτης. Σε ηλικία 18 ετών, ο γιος του Κώστα και της Βιργινίας Μουτσιάρα, διηύθυνε τη Βολιώτικη Χορωδία και τη Χορωδία Τραπεζικών Υπαλλήλων, αποσπώντας πολύ θετικά σχόλια για τη μουσική του κατάρτιση. Απόφοιτος του 2ου Γενικού Λυκείου Βόλου, ο 35χρονος μαέστρος διαπρέπει στο εξωτερικό, επροσωπώντας επάξια τα ελληνικά πολιτιστικά χρώματα. Πεποίθησή του είναι πως οι ευκαιρίες που δίνονται στο εξωτερικό είναι πολύ περισσότερες σε σχέση με την Ελλάδα, διότι δίδεται περισσότερη βαρύτητα στην κλασική μουσική. Καταθέτοντας τις απόψεις του στον “ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ”, επισημαίνει οτι θα ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα του “αλλά δυστυχώς οι συνθήκες δεν είναι ακόμη κατάλληλες”, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Το θέατρο, η Συμφωνική, οι ευκαιρίες, οι προοπτικές, αλλά και οι προσπάθειες που θα έπρεπε να γίνουν, συνθέτουν την αναφορά του στο Βόλο, που έχει πάντα δυνατότητες κατά τον ίδιο. Μετά από πολυήμερη παραμονή στο Βόλο και σειρά συναυλιών με την ορχήστρα εγχόρδων της Χάγης, ο Βολιώτης μαέστρος επιστρέφει στην Ολλανδία, έχοντας σειρά εμφανίσεων στην καλλιτεχνική του ατζέντα. Στόχος και όραμά του είναι να “κάνει καλή μουσική με μια καλή ορχήστρα”, έχοντας πάντα το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και στη διαρκή εξέλιξη.


 

Κατέχετε μια πολύ τιμητική θέση σε πολύ νεαρή ηλικία, ως μαέστρος της ορχήστρας εγχόρδων της Χάγης...

Είχα την τύχη, πριν ακόμα τελειώσω τις σπουδές μου, να δω μια αγγελία κι αμέσως απάντησα. Μετά από οντισιόν, προσελήφθην μαέστρος της ορχήστρας της Ουτρέχτης. Από το 2003 είμαι σε αυτή τη θέση κι από το 2010 είμαι επίσης μαέστρος της ορχήστρας εγχόρδων της Χάγης, η οποία ήρθε στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι. Όλες οι εμφανίσεις που πραγματοποιήσαμε στη Μαγνησία είχαν επιτυχία, είχαμε αρκετό κόσμο, έμειναν όλοι ευχαριστημένοι πιστεύω, και η ορχήστρα κι εγώ προσωπικά και οι διοργανωτές και ο κόσμος.

Σας θυμόμαστε να διευθύνετε σε ηλικία 18 ετών τη Βολιώτικη και τη Χορωδία Τραπεζικών Υπαλλήλων, επίσης σε πολύ νεαρή ηλικία...

Τη συγκεκριμένη περίοδο δεν είχα σπουδάσει ακόμη διεύθυνση ορχήστρας, ήταν απλώς εμπειρική η διεύθυνση. Βλέποντας τότε τον κ. Μαστρογιάννη που ήταν ο μαέστρος της Βολιώτικης Χορωδίας, όπου ήμουνα 10 χρόνια χορωδός, αφομοίωσα τον τρόπο διεύθυνσής του και τον εφάρμοσα ενστικτωδώς, κατόπιν παρότρυνσης της Κικής Μόρφη, που ήταν η καθηγήτριά μου στη φωνιτική. Εκείνη ανακάλυψε το ταλέντο και μού παραχώρησε τη Χορωδία Τραπεζικών Υπαλλήλων, που διηύθυνε τότε. Σπούδασα στη Μουσική Σχολή Μαγνησίας της κ. Καίτης Ζωνζήλου-Σαμαρτζή κι εκεί τελείωσα τις σπουδές πιάνου και θεωρητικών. Στο Δημοτικό Ωδείο ήμουν για δύο χρόνια κι έκανα σπουδές φαγκότου, λίγο πριν φύγω για τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις.

Ποιος ήταν ο λόγος που σας οδήγησε σε ευρωπαϊκούς δρόμους;

Πήγα στο εξωτερικό αρχικά για σπουδές, με σκοπό να επιστρέψω, αλλά είναι τόσες πολλές οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται στο εξωτερικό. Είναι πολύ περισσότερες οι ευκαιρίες που δίνονται, γιατί ουσιαστικά η κλασική μουσική είναι μέσα στην κουλτούρα των βόρειων ευρωπαϊκών λαών κι έτσι ασχολούνται και δίνουν πολύ περισσότερη προσοχή σε αυτόν τον τομέα. Στη δική μου περίπτωση μού δόθηκε ευκαιρία να εργαστώ όντας ακόμη μαθητής.

Η πατρίδα σας, ο Βόλος, δε δημιούργησε τις προοπτικές για να παραμείνετε εδώ;

Τότε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όταν εγώ ήθελα να σπουδάσω διεύθυνση ορχήστρας, δεν υπήρχαν προοπτικές πουθενά στην Ελλάδα για να σπουδάσω αυτό. Πολύ αργότερα υπήρχε δυνατότητα στο Πανεπιστήμιο της Κέρκυρας. Αλλά το 1999, μην έχοντας τη δυνατότητα αυτή στην Ελλάδα, αναγκαστικά έπρεπε να πάω στο εξωτερικό.

Θα θέλατε παρ' όλα ταύτα να επιστέψετε στην Ελλάδα;

Και ποιος δε θέλει να επιστρέψει στην πατρίδα του; Θα ήθελα να επιστρέψω, κι αυτό νομίζω είναι το όνειρο καθενός από όλους τους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Όλοι θα ήθελαν να επιστρέψουν και να δώσουν κάτι από όσα έχουν αποκομίσει από τη ζωή στο εξωτερικό, στο δικό τους τόπο. Αλλά δυστυχώς ακόμη οι συνθήκες δεν είναι κατάλληλες.

Πόσο διαφορετική είναι άραγε η πολιτιστική εικόνα που είχατε για το Βόλο, φεύγοντας για το εξωτερικό, σε σχέση με αυτό που συναντήσατε τώρα;

Δυστυχώς πιστεύω οτι δεν είναι η ίδια. Την πόλη την άφησα σε πολύ καλύτερο πολιτιστικό επίπεδο τότε, πριν από έντεκα χρόνια, απ' οτι βρίσκεται σήμερα. Για παράδειγμα η Συμφωνική Ορχήστρα υπήρχε τότε και σήμερα υπάρχει μόνο στα χαρτιά, ως τίτλος. Δεν ακούγεται, δεν παίζει. Το Δημοτικό Θέατρο είναι κλειστό, δε γίνονται παραστάσεις. Οι χορωδίες βλέπω οτι αντιμετωπίζουν κι αυτές προβλήματα. Η Βολιώτικη Χορωδία για παράδειγμα, αναγκάστηκε για πρώτη φορά φέτος να μη διοργανώσει το Φεστιβάλ Χορωδιακής Θρησκευτικής Μουσικής. Βλέπω οτι όλη η πολιτιστική κίνηση γίνεται με μεγαλύτερη δυσκολία, κι αυτό φυσικά οφείλεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό και στον άσχημο οικονομικό παράγοντα της εποχής μας.

Η οικονομική κατάσταση που βιώνουμε, ευθύνεται τελικά για την συρρίκνωση των πολιτιστικών δράσεων;

Φυσικά, για ένα μεγάλο μέρος. Το χρήμα είναι αυτό που κινεί τα πάντα, αλλά το χρήμα δεν κινεί εμάς. Εμείς κινούμε το χρήμα. Έτσι δεν πρέπει να περιμένουμε εμείς από το χρήμα κάτι αν δεν πάρουμε καταλυτικά την κατάσταση στα χέρια μας. Στο παρελθόν υπήρχαν αρκετές εισπράξεις από πολιτιστικές εκδηλώσεις, οι οποίες όμως δεν επενδύθηκαν για την μελλοντική εξέλιξη στον πολιτισμό. Οι διοργανωτές καπηλεύονταν όλο το κέρδος προς ίδιον όφελος. Οι καλλιτέχνες -εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων- αμείβονταν πάντα χαμηλά. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω οτι υπάρχει τρόπος και δυνατότητα να ανατραπεί η παρούσα κατάσταση, εάν όλοι οι φορείς, πολιτικοί, πολιτιστικοί και μη, προσπαθήσουν να δουλέψουν διαφορετικά κι όχι όπως δούλευαν στο παρελθόν. Θα μπορούσαμε, ακόμη και σήμερα, που αντιμετωπίζουμε οικονομική δυσκολία στην πόλη μας και σ' ολόκληρη τη χώρα, να έχουμε κάποιες -τουλάχιστον- υποδομές, έτσι ώστε έστω κι αν κάποιοι φορείς και παράγοντες υπολειτουργούσαν, τουλάχιστον να μην σταματούσαν. Γιατί μόνο με την κίνηση θα μπορέσει να γίνει κάτι καλύτερο.

Ποια βήματα θα έπρεπε να ακολουθήσουν, κατά την άποψή σας οι παράγοντες πολιτισμού στο Βόλο;

Πρώτα-πρώτα πιστεύω οτι καλό θα ήτανε να κινητοποιηθούν όλοι οι φορείς. Να μην περιμένουμε δηλαδή από το Δήμο Βόλου ή τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό να τα κάνει όλα. Καλό θα ήταν βέβαια ο Δήμος να κάνει την αρχή, μιας και είναι ο επικρατέστερος, ο ισχυρότερος παράγοντας στα πολιτιστικά πράγματα της πόλης, αλλά και όλα τα σωματεία, όλοι οι φορείς να προσπαθήσουν να κινηθούν πιο πολύ συλλογικά και να έχουν ως σκοπό αρχικά να καλύψουν τα ουσιαστικά τους έξοδα. Ας μην υπάρχει κέρδος στην αρχή. Τα έξοδα πρέπει να καλυφθούν, αλλά να υπάρχει και μια κίνηση, ένα ενδιαφέρον. Επειδή ο τομέας μου είναι η μουσική θα πω πως για παράδειγμα ο Δήμος Βόλου θα μπορούσε να παραχωρεί έναν από τους χώρους του στα διάφορα ωδεία της πόλης, ώστε να μπορούν όλοι οι τοπικοί φορείς της μουσικής σε μηνιαία βάση να κάνουν μουσικές εκδηλώσεις εδώ στο Βόλο με ένα μικρό εισιτήριο. Έτσι και οι φορείς θα παρουσιάζαν τη δουλειά τους και οι μαθητές θα έκαναν πράξη αυτό που διδάσκονται και το κοινό θα παρακολουθούσε φτηνές συναυλίες τακτικά και ο Δήμος θα προβαλλόταν μέσα από μια τέτοια πρωτοβουλία και οι δυνατότητες για εξέλιξη θα παρουσιαζόταν αναμφίβολα. Είμαι επίσης κατά του “Είσοδος ελεύθερη”. Δύο ή πέντε Ευρώ μπορεί να διαθέσει ο καθένας μας κι από τα δύο Ευρώ εισιτηρίων συγκεντρώνονται κάποια χρήματα και καλύπτονται κάποιες λειτουργικές ανάγκες της κάθε εκδήλωσης. Θα μπορούσαν λοιπόν όλοι οι τοπικοί φορείς να κάνουν κάτι μικρό στην αρχή το οποίο θα μεγάλωνε σταδιακά. Σε ένα χρόνο μπορεί να μην υπήρχαν αναμενόμενα αποτελέσματα και κέρδος, σε δύο χρόνια ίσως όχι ακόμα, αλλά θα υπήρχε μια κίνηση, δε θα υπήρχε στασιμότητα. Έτσι λέω πως εάν η πολιτική ήταν διαφορετική και δεν υπήρχε το θέμα ο διοργανωτής να κερδίζει κι ο δημιουργός, ο ερμηνευτής καλλιτέχνης μόνο να συμμετέχει επειδή αγαπάει την τέχνη του, θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα. Κι ο επαγγελματίας καλλιτέχνης έχει ανάγκες στη ζωή, κι εκείνος πληρώνει λογαριασμούς όπως όλοι. Μέσα από μια επένδυση στην Τέχνη, αργά ή γρήγορα θα υπάρξει κέρδος. Το υλικό θα το δούμε σιγά-σιγά κι αργά να έρχεται, το πνευματικό όμως, που δε μετράται με ανθρώπινα μέτρα και σταθμά, θα είναι γρήγορο, τεράστιο και μόνο μέσο αυτού θα πάει μπροστά ο κόσμος ολόκληρος. Δυστυχώς αυτό είναι που οι σημερινοί πολιτικοί δε “βλέπουν” και γι' αυτό δεν επενδύουν στην Τέχνη. Εικοσιπέντε αιώνες πριν, οι συμπατριώτες μας αυτά τα έκαναν πράξη και ο πολιτισμός τους ανθούσε. Φαίνεται πως εμείς, οι σημερινοί Έλληνες, δε διδαχτήκαμε από εκείνους τους φωτοδότες των παγκόσμιων πανανθρώπινων αξιών...

Πώς θα θέλατε, με βάση τα παραπάνω, να δείτε την πόλη σας στο μέλλον;

Πιστεύω οτι επειδή ο Βόλος είναι μια πόλη η οποία ήταν πάντα μπροστά στον πολιτισμό, έχει τις δυνατότητες και τις υποδομές αλλά και το ενεργό δυναμικό καθώς και την υποστήριξη των πολιτών για να ανέβει και να έρθει σε επίπεδα που ήταν και παλιότερα. Θα ήθελα να τη δω με το Δημοτικό Θέατρο ξανά ανοιχτό, γεμάτο παραστάσεις όλων των ειδών, θα ήθελα να υπάρχει αντίστοιχη κίνηση στις εικαστικές τέχνες, στη μουσική να υπάρχουν τα αντίστοιχα φεστιβάλ. Η Συμφωνική ήταν ένα στολίδι για την πόλη και πιστεύω οτι πάρα πολλοί από τους Βολιώτες αισθάνονται την έλλειψη και σήμερα. Θα ήθελα να υπάρχει πολιτιστική δραστηριότητα όλη τη χρονιά και όχι μόνο την καλοκαιρινή περίοδο. Το χειμώνα παρατηρώ οτι υπάρχει μια κάμψη. Μουσικές, θεατρικές, χορευτικές και άλλων ειδών εκδηλώσεις από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη θα μπορούσαν να παρουσιάζονται και στο Βόλο όλο το χρόνο με συνεργασία των φορέων.

Μιλώντας για μουσική, τι περιλαμβάνει το καλλιτεχνικό σας πρόγραμμα την ερχόμενη περίοδο;

Αμέσως μόλις επιστρέψω στην Ολλανδία, τέλος Σεπτεμβρίου κι αρχές Οκτωβρίου ετοιμάζουμε κάποιες συναυλίες με την ορχήστρα της Χάγης με το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα που παρουσιάσαμε και στην Ελλάδα. Ετοιμάζω με την ορχήστρα της Ουτρέχτης παιδική συναυλία βασισμένη στο έργο “Πέερ Γκυντ” του Ίψεν, σε μουσική του Γκριγκ το Νοέμβριο. Αμέσως μετά έχω Χριστουγεννιάτικες συναυλίες στη Χάγη και αλλού με την ορχήστρα της Χάγης και τη χορωδία Αγίου Λαυρεντίου του Άλκμααρ. Είμαι επίσης διευθυντής μιας χορωδίας στη Βόρεια Ολλανδία, στο Άλκμααρ, η οποία διοργανώνει την καθιερωμένη Χριστουγεννιάτικη συναυλία της κάθε έτος στις 26 Δεκεμβρίου. Κατόπιν έχω συναυλίες τέλος Ιανουαρίου με Ρώσικο ρεπερτόριο στην Ουτρέχτη κι έπονται συναυλίες κοντά στο Πάσχα. Ενδιάμεσα υπάρχουν κάποια χορωδιακά φεστιβάλ το Φεβρουάριο κι ακολουθούν συναυλίες το Μάιο και τον Ιούνιο οι οποίες είναι ήδη καθορισμένες.

Ποιό είναι το όνειρό σας ως μαέστρος;

Θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορέσω να βρεθώ μπροστά σε μια πολύ καλή ορχήστρα και να ξέρω πως θα μπορέσω να μοιραστώ με τους μουσικούς αυτό που αισθάνομαι. Και να ξέρω πως αυτό που αισθάνομαι εγώ θα μπορεί να αφομοιωθεί από καλούς μουσικούς. Αυτό είναι ουσιαστικά το όνειρό μου: Να μπορέσω να κάνω καλή μουσική με μια καλή ορχήστρα.

 

BACK to Interviews